Genç Kızlar - Montherlant

2008-02-27 10:20:00

**

Sevmediklerimin, kendilerine karşı aşksızlığıma bakarak hakkımda karar verenlerin sandığının tersine, sadık bir insanım ben, budalacasına sadığım; sevmediklerime değil, yalnız sevdiklerime budalacasına sadığım.

**

Ah! İnsan bir kez sevdi mi bağlılık çok güç bir şey değildir öyle.

**

Yanıt vermeyince zorlanmayınca rahat ederim ben..Benim istediğim, içimdekileri söylemeden anlaşılmaktadır..

**

Benim acım hiçbir zaman, ölgün, cansız değildir, hemen saldırıya geçer. Acımasız davranışlarımın çoğu, acımın karşı vuruşundan başka bir şey değildir.

**

Biraz sevmek için çok yürek ister!

**

Mutluluğumu almak için başkalarına yapışmak, direnmek neyse ne, ama ben onları mutlu etmeye çalışırken geri itilmek, ah! Böylesi fazla koyardı insana.

**

İnsan, bir şeyler eklemek yada bir şeyler çıkarmak için bir varlık yüzünden yaşamını değiştirmezse, sevemez o varlığı.

**

Yaşamda en büyük acılardan biri de, sevdiğinden fazla sevilmektir. Ya hiç duyulmayan bir sevgiyi var göstermek yada bir takım soğukluklarla, geri çevirmelerle karşısındakini kırmak, üzmek zorunda kalır insan.

**

“Bir kimseyi gereğinden fazla sevmek, o kimseye düzeltilmez bir kötülük etmektir.” Bossuet

**

“Biz insanlar, bizi istediğimizden çok sevenleri sevmeyiz pek, bizden nefret edenleri sevmek eğilimindeyiz.” La Rochefoucauld

**

Sevdiğinden fazla sevilmenin acı olduğunu öyle iyi bilirim ki, sevildiğimden çok sevdiğimi anlar anlamaz hemen kendime dikkat etmeye başlamışımdır. Benim de başıma geldi bu bazen, arzumu kibarlık gereği kabul ettiklerini sezinlediğim de oldu, çok vesveseli görünür, yada soğuk davranırlardı. Böyle zamanlarda çekilir bir insan olabilmek için ne büyük bir çaba harcardım! Yavaş yavaş kedi adımlarıyla ilerlerdim. Gerilemek için, buluşmaların arasını uzatmak için ilk yorgunluk belirtilerini ne büyük bir dikkatle gözlerdim. Söylemek bile fazla, üzülürdüm elbette. Ama bunun zorunlu olduğunu da bilirdim, kendimi kabul ettirmeye çalıştım mı kaybedeceğimi, gereğinden fazla sevmekte haksız olduğumu bilirdim.

**

“kalbim size vereceklerimle apağır”

**

Sevmek bağlar bir insanı, iyilik etmek bağlar. Kimsenin kimseyi yaşamına girmeden, sadaka verir gibi sevmeye hakkı yoktur.

**

Bütün üzüntüsü, bütün heyecanı gözlerindeki sızıda toplanmış gibiydi.

**

Ah! Aramızdaki bu bağ yokluğu! Ya hep bu ham kalan, görüşememiz yüzünden olgunlaşmayan şeyler. Oysa, demiri tavında dövmek gerek. Kapısı açık bir odadan sıcaklık nasıl giderse, bu görüşememede her şeyi alıp götürüyor. Bu kopukluk olduktan sonra ne doğabilir, hatta ne kalabilir aramızda?

**

 

Genç Kızlar Montherlant

 

Not: Kitapla ilgili bir yazı.  http://www.radikal.com.tr/ek_haber.php?ek=ktp&haberno=3775

0
0
0
Yorum Yaz